III Pracownia Fotografii

Działania w III Pracowni Fotografii ogniskują się wokół twórczych możliwości różnych form rejestracji obrazu i ich funkcjonowania w dzisiejszych technologiach komunikacyjnych. Technika fotografii traktowana jest jako punkt wyjścia do eksperymentu, pracy nad indywidualnymi rozwiązaniami formalnymi, strukturalnymi i znaczeniowymi rejestracji. Równoległym obszarem działań i analizy jest post-internetowa kondycja sztuki i komunikacji. Dominacja reguł cyberprzestrzeni wypracowuje dziś szereg odmiennych sposobów obrazowania, uwalniając stopniowo sztukę od medialnego determinizmu.
# Zadajemy stare pytania, starając się znaleźć nowe odpowiedzi. Co widzimy, gdy patrzymy na fotografię? Jak materializować/mitologizować postmedialną rzeczywistość?
# Szukamy nowych pytań w działaniu. Zaopatrujemy cybersferę w obrazy i wydobywamy z niej (czy to magiczna sztuczka?) nową materialność
# Uczymy się praktyki koncentracji uwagi i porządkowania znaczeń na styku wielu rzeczywistości.
Activities at the III Studio of Photography focuses on the creative possibilities of various forms of image recording and their functioning in today’s communication technologies. The photography technique is treated as a starting point for the experiment, working on individual formal, structural and semantic solutions. Parallel to the area of activities and analysis is the post-internet condition of art and communication. Dominance of cyberspace rules develops a number of different ways of imaging, gradually releasing art from media determinism.
# We ask old questions, trying to find new answers. What do we see when we look at a photograph? How to materialize / mythologize postmedial reality?
# We are looking for new questions in action. We supply the cybersphere in images and extract it (is it a magic trick?) the new materiality.
# We learn the practice of focusing attention and ordering the meaning at the touch of many realities.

WYSTAWY

HANDS UP WHO WANTS TO DIE?! (2019)

Wystawa w galerii Obrońców Stalingradu 17
artystki/artyści/studentki/studenci Katedry Fotografii UAP:
Mateusz Banaszak, Agnieszka Gabara, Michał Jaszkowski, Paweł Masin, NganWa Ao, Magda Pacek, Zuzanna Piekoszewska, Jadwiga Subczyńska
kuratorka: Agnieszka Antkowiak
Hands up, who want’s to die?!
(I wanna be with you, gotta be with you, gotta be with you)
Yeah obviously we know what it is, innit
Like, but that’s your ting, innit
It’s valid, it’s real
They just don’t understand it
And that’s not your fault – it’s their fault
For not being on your level, get me?
Babyfather
Wystawa stanowi zbiór wyobrażeń końca świata i jego alternatywnych istnień. Młodzi artyści zastanawiają się nad wpływem człowieka na środowisko naturalne, alteracji powodowanych jego działalnością i niejednokrotnie sprzężeniem zwrotnym. Badają wzajemne wpływy różnych podmiotów nie traktując żadnego z nich jako jedynego i dominującego. Wpływ technologii na kondycje człowieka wciąż pozostaje zagadkowym, nie do końca naukowo przebadanym polem. Nie umyka to również uwadze młodych artystów, którzy z dużą ciekawością analizują te zależności. Granice, które kiedyś były dla nas klarowne, dziś rozmywają się w mariażu prawdy, fikcji i wirtualności.

PALCEM W OKO (2018)

Wystawa w Miejskim Ośrodku Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim
Wystawa studentów i absolwentów III Pracowni Fotografii UAP:
Agnieszka Antkowiak, NganWa Ao, Karolina Belter, Dominik Darocha, Maria Halotta, Bartosz Jakubowski, Bo Jaroszek, Lida Macha, Tomasz Mazur, Anastasia Pataridze, Jadwiga Subczyńska, Weronika Wronecka
kuratorzy: Piotr Wołyński, Sławomir Decyk, Agnieszka Antkowiak
The moment of the meeting of media is a moment of freedom and release from the ordinary trance and numbness imposed by them on our senses.
Marshall McLuhan – Understanding Media, 1964
III Pracownia fotografii w swoim programie od zawsze nakłania do eksperymentowania i poszukiwania nowych możliwości pracy z obrazem. Na wystawie „Palcem w oko” zaprezentowane są prace wychodzące poza fotografię, znajdujące się na styku różnych form. Praktyki fotografowania w dobie technologicznej dominacji wymykają się z utartych ścieżek, grają z naszymi przyzwyczajeniami patrzenia. Prezentowani artyści rozszerzają granice rozumienia fotografii poruszając się na pograniczu wielu technik, wykazując się zrozumieniem mechanizmów funkcjonowania obrazów we współczesnym społeczeństwie. Prace nie są prostą próbą materializowania cyfrowej rzeczywistości, ale wykazują się dużym zrozumieniem dla funkcji i wpływu jednej rzeczywistości na drugą. Młodzi artyści (adepci sztuki??) przyzwyczajeni do poruszania się w hybrydach technologicznych otwierają pole dla nowych znaczeń.
Agnieszka Antkowiak

CYBER_LAG (2017)

Wystawa w galerii FF, Łódź, Fotofestiwal
Każde przedstawienie przygotowane jest dziś na zmiany. Co robimy z tym, co widzimy? Wielość wrażeń sumuje się w nieruchome przedstawienie tylko na chwilę. Po nim przychodzą następne, inne i jednocześnie takie same. Coraz szybciej. Wydobyty z cyfrowego uniwersum obraz zyskuje postać i sens w przemijaniu, wciąż od nowa. Śledzimy zmiany, nie obrazy. Określamy się przez nieustające modyfikacje.
#Zadajemy dawne pytania starając się znaleźć nowe odpowiedzi. Co widzimy, gdy patrzymy na fotografię? Jak materializować/mitologizować cyfrową rzeczywistość?
#Szukamy nowych pytań w działaniu. Zaopatrujemy cybersferę w obrazy i wydobywamy z niej (czy to magiczna sztuczka?) nową materialność.
#Uczymy się praktyki koncentracji uwagi i porządkowania znaczeń na styku wielu rzeczywistości.
Piotr Wołyński
Autorzy: Agnieszka Antkowiak, Joanna Chwiłkowska, Dominik Garstecki, Aleksandra Janczak, Justyna Kwiatkowska, Tomasz Mazur, Anastasia Pataridze, Weronika Wronecka, Agnieszka Zdziabek
Kuratorzy: Sławomir Decyk, Piotr Wołyński
Koordynacja: Agnieszka Antkowiak

CZARNE SŁOŃCA (2015)

Plener oraz wystawa organizowana przez Fundację Sztuki PKO
Uczestnicy: Agnieszka Antkowiak, Karolina Belter, Wojciech Beszterda, Sławomir Decyk, Justyna Dryl, Jacek Dziubdziela, Tobiasz Jankowiak, Ewa Kasperek, Evgenia Klemba, Marek Kucharski, Piotr Pardiak, Weronika Wronecka
Kurator: Piotr Wołyński

DYPLOMY

Chwiłkowska Joanna — Dyplom Licencjacki (2015)

W mojej realizacji błąd dźwięku komputerowego zapętla rzeczywistość. Doświadczenie akustyczne, które zazwyczaj pozostaje nieuświadomionym doświadczeniem tła wysunęłam na pierwszy plan. Zainteresowało mnie połączenie sygnału błędu z ludzkim ciałem, przedmiotami. Zależało mi na stworzeniu kolażu dźwiękowego, wręcz kakofonii.

Dyszlewicz Ewa — Dyplom Magisterski (2015)

Praca Blue nawiązuje do sprawy tajnego ośrodka CIA w Polsce, gdzie w latach 2002-2003 przetrzymywani byli podejrzani o terroryzm więźniowie. W 2014 roku rząd amerykański odtajnił raport dotyczący tortur jakim poddawane były osoby zatrzymane po wydarzeniach z 11. września 2001 roku. Część dokumentu poświęcona została Detention Site Blue, która odnosi się do ośrodka wojskowego w mazurskiej wsi Stare Kiejkuty. W 2014 Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu z powództwa dwóch byłych więźniów: Palestyńczyka Abu Zubaydah oraz Saudyjczyka Abd Al-Rahim Al-Nasiriego uznał Polskę winną nadużyć. Władze kraju powstrzymały się od jednoznacznych wyjaśnień w tej kwestii.

Frąckowiak Jakub — Dyplom Licencjacki (2012)

W internecie jest wiele stron dających nieograniczony dostęp do prywatnych albumów fotograficznych. Poprzez ich regularne odwiedzanie można swobodnie śledzić prywatne życie wielu rodzin.

Gabara Agnieszka — DIS ORDER — Dyplom Licencjacki (2019)

Technologia pozwala nam ilustrować i poświadczać o istnieniu pewnych zjawisk, rzeczy lub problemów, których nie widzimy.Rozwój narzędzia pozwolił nam zobaczyć płytki krwi, złamaną kość, a nawet atomy. Poważnie traktujemy te obrazy, ponieważ one i tylko one potwierdzają obecność lub brak „czegoś”. Ten problem pobudził mnie do pracy nad kształtowaniem i tworzeniem obrazów wyobrażeń na temat chorób psychicznych. Problemem zaburzeń psychicznych w kontekście obrazowania jest niemożność ich zdefiniowania i opisania w sposób chłonny i wyobrażalny. Staram się odnaleźć ich kształt, nadać im materialną powłokę, aby móc lepiej je zrozumieć.

Jaszkowski Michał — Dyplom Licencjacki (2019)

„Pobierz szablon, złóż karton i zajrzyj do środka” – tytuł projektu został zaczerpnięty ze strony producenta Google Cardboard – budżetowej wersji okularów do VR[1]. Zainteresowało mnie to, jak w XXI wieku, gdzie na każdym kroku słyszymy o nowych rozwiązaniach technologicznych, otrzymujemy jako dostęp do wirtualnej rzeczywistości poprzez urządzenie składające się z kawałka kartonu, plastikowych soczewek, gumki z rzepem i magnesów. Zaciekawiła mnie materialność tego urządzenia oraz jego połączenie z ekranem telefonu. Ekran w mojej pracy przyjmuję jako granicę, przekaźnik obrazu cyfrowego i sposób na jego przywoływanie w formie znanej człowiekowi, podstawowe narzędzie dostępu do wirtualności. Jak twierdzi Boris Groys, oryginalne obrazy cyfrowe nie istnieją, są jedynie plikiem: strumieniem informacji cyfrowych, które stają się widoczne tylko wtedy, gdy są wykonywane lub wystawiane, jak to było w programie[2]. Na ekranie zauważamy oznaki obydwu światów, po jednej stronie wyświetlany obraz składający się z pikseli, po drugiej refleksy, odciski palców, kurz jako oznaki naszej obecności, wszystko to zaciera się na ekranie naszych urządzeń. Przechodzenie pomiędzy rzeczywistością a wirtualnością, obrazem a rzeczywistością, wirtualnością a materialnością jest dla mnie istotne z perspektywy mojej pracy artystycznej.

Jurcewicz Izabela — Dorota Dyplom Licencjacki (2013)

Początkiem wielu relacji międzyludzkich w kulturze europejskiej i amerykańskiej jest pocałunek. To właśnie on – choćby na przywitanie – świadczy o przejściu ze znajomości w przyjaźń bądź też w miłość. Z kolei w kulturze islamu rozpoczęcie relacji zawiera się w spojrzeniu. W filmach dokumentalnych i fabularnych z tego kręgu kulturowego miłość bardzo często ma swój początek w spojrzeniach kierowanych na drugą osobę. To w nich właśnie przejawia się również adoracja, sympatia bądź troska. W kulturze azjatyckiej, w której niezwykle ważny jest zmysł dotyku, siła związku ukazana jest poprzez kontakt dłoni i przedramion. Dotyczy to zarówno relacji damsko – męskich, jak i tych które istnieją przykładowo pomiędzy córką a matką czy też przyjaciółmi. „Początki świata” to praca o powstaniu nowej jakości w życiu, która jest zainicjowana istnieniem drugiego człowieka. Początek świata związany jest z „wyjściem” do drugiej osoby, które sprawia, że zaczyna się coś nowego, co czasami można wręcz uznać za początek naszego świata.
Zdjęcia użyte w pracy pochodzą z archiwów, z filmów (zarówno dokumentalnych jak i fabularnych) oraz z własnych albumów.

Kasperek Ewa — Dyplom Magisterski (2015)

Praca pt. Metabolia przywracać ma trzeci wymiar przedstawieniu krajobrazu, jakiego pozbawiła go rejestracja fotograficzna. Umowne wyprowadzenie przestrzeni obrazu do przestrzeni odbiorcy stało się możliwe za pomocą obrazów-obiektów, które wraz z odrywającymi się od ścian fotografiami ponownie przybierają przynależne im geomorficzne formy. Tytuł pracy wskazywać ma na proces przeobrażania się, przechodzenia z jednego stadium, jednej formy w drugą. Jest biologiczną metaforą życia obrazu.

Diana Lelonek — Dyplom Magisterski (2014)

Palusińska Anna — Dyplom Licencjacki (2016)

Na powierzchni obrazu
Obrazy z kryształami soli nawiązują do abstrakcyjnych form oraz próby utworzenia kamuflażu składającego się z fotografii, kryształów i kolorów.

Piekoszewska Zuzanna — Dyplom Licencjacki (2019)

Głównym motywem w pracy Ready To Hatch jest ciało i skóra, traktowana jako zewnętrzna powłoka reprezentacyjna, rozpatrywana w różnych kontekstach, pomiędzy człowiekiem, technologią i naturą. Zaczynając od formy rzeźbiarskiej, inspirowanej egzoszkieletem cykady wieloletniej, funkcjonującym jako poprzednie ciało owada, praca płynnie przechodzi do wizji hodowania syntetycznego ciała i wspomagania go technologicznie, kończąc na nienaturalnym obiekcie-artefakcie przywłaszczającym sobie biologiczne cechy.

WYBRANE PRACE STUDENTÓW