Weronika Ławniczak

Come l’uom s’eterna, 2015

Dyplom magisterski zrealizowany w: III Pracowni Fotografii (prof. Piotr Wołyński), V Pracowni Fotografii (prof. Konrad Kuzyszyn)


 


Praca jest wizualną formą refleksji o przemijaniu i pamięci w obrazie. Doświadczenie przeszłości, poddane jest próbie intuicyjnego odtworzenia wspomnień, które okazują się być aktualnym stanem
w chwilowości tego co „teraz”. Przeżywanie staje się procesem, który wzmaga poczucie sensu, po traumatycznym doświadczeniu. Wpływ obrazu przeszłości, kształtujący poczucie „siebie” w
teraźniejszości, konstytuuje autoportret ­ oswaja to co przeżyte, utracone ale i stanowi o wartości człowieka.